hits counter

Τι περιμένει η Ελλάδα από την ελληνική Προεδρία;

Τι περιμένει η Ελλάδα από την ελληνική Προεδρία;

Μια σύντομη απάντηση είναι «όχι πολλά». Η Προεδρία της Ε.Ε. δεν είναι ένας θεσμός με ουσιαστική επιρροή στη διαδικασία της Ε.Ε.. Ίσως η σοβαρότερη εξουσία είναι η επιρροή της ατζέντας της Ε.Ε., που σε καμία περίπτωση όμως δεν προδικάζει ότι θα τελεσφορήσει η ίδια η συζήτηση. Σε κάθε περίπτωση, οι βασικοί άξονες θεματολογίας της επικείμενης Ελληνικής Προεδρίας θα είναι τέσσερις.
Πρώτον, «η Προώθηση της Ανάπτυξης και της Εργασίας μέσω της προώθησης των στόχων της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής, της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων συμπεριλαμβανομένων των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, της θεσμοθέτησης κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής στα θέματα της ενέργειας με έμφαση στην ενεργειακή επάρκεια, καθώς επίσης της αυξημένης χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ανάδειξης της Ευρώπης ως σημαντικό τουριστικό προορισμό».

Σε αυτό το σημείο ακουμπάμε κάποια στοιχεία του στενού πυρήνα εθνικών συμφερόντων. Όσον αφορά την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική και την προστασία ενεργειακών υποδομών, δεν μπορεί κανείς να περιμένει ότι τα κράτη μέλη της Ε.Ε. θα εγγυηθούν ότι η Ελλάδα δε διατρέχει κανένα κίνδυνο έναντι της Τουρκίας. Σε αυτή τη συγκυρία μπορεί κανείς μόνο να ελπίζει στην εξουσιοδότηση της Επιτροπής να συντάξει ένα πρόγραμμα δράσης προς την κατεύθυνση μιας κοινής πολιτικής, που αφού θα συνάδει με το διεθνές δίκαιο, θα συνάδει με τα ελληνικά συμφέροντα. Για το ζήτημα της ασφάλειας των ενεργειακών υποδομών, η συζήτηση θα είναι πολύ πιο σύνθετη. Σε κάθε περίπτωση, η ουσιαστική συζήτηση θα εκκινήσει στη Σύνοδο Κορυφής για την Ασφάλεια (19 Δεκεμβρίου), λίγο πριν αρχίσει η ελληνική Προεδρία. Πάντως, τους επόμενους έξι μήνες, η Ελλάδα δε θα είναι περισσότερο ασφαλής. Στην καλύτερη περίπτωση θα έχουμε «προτάσεις» της Επιτροπής.

Δεύτερον, προτεραιότητα θα είναι το θέμα «της ανθρώπινης κινητικότητας μέσω της προώθησης μιας ανοιχτής και ασφαλούς Ευρώπης στην υπηρεσία των πολιτών της, στο πλαίσιο του Προγράμματος της Στοκχόλμης για την πολιτική και την επιχειρησιακή ατζέντα της Ε.Ε. στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων, καθώς επίσης της προώθησης μιας ενιαίας προσέγγισης στη μετανάστευση και το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, με δίκαιη κατανομή βαρών μεταξύ των Κρατών Μελών».

Με άλλα λόγια, θα μιλήσουμε για μετανάστευση, πάντα υπό το ίδιο πρίσμα: ο βορράς που προστατεύεται από τη Συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ θα ζητά μια περισσότερο ανθρώπινη πολιτική ασύλου, ενώ η Ελλάδα θα ζητά ένα δικαιότερο επιμερισμό ευθυνών. Με τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των Σύριων στη Βουλγαρία και τις πιέσεις που δέχεται η Ελλάδα με πληθυσμούς από την Ασία (Αφγανιστάν, Πακιστάν), η Ελλάδα θα θέσει ξανά το ζήτημα της συνολικής προσέγγισης της μετανάστευσης από την Ε.Ε. Βέβαια, σημαντική για την Ελλάδα είναι η συμφωνία επανεισδοχής Ε.Ε.-Τουρκίας. Τα πρώτα βήματα έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα στο ζήτημα αυτό. Ευελπιστούμε στην ολοκλήρωσή της.

Τρίτον, η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και η κοινωνική διάσταση της ευρωζώνης. Το ζήτημα αυτό θα απασχολήσει την Ελληνική Προεδρία, όπως θα απασχολήσει και όλες τις μελλοντικές μέχρι τουλάχιστον την έξοδο από την κρίση. Η σταθερότητα του ευρώ και η ολοκλήρωση της ΟΝΕ αποτελούν το στοίχημα που δεν έχει άλλη δυνατότητα παρά να κερδηθεί για το συμφέρον των ευρωπαίων πολιτών. Ένα πρώτο βήμα είναι η προώθηση της τραπεζικής ένωσης. Το ζήτημα είναι ακανθώδες. Δεν είναι προφανές το αποτέλεσμα.

Για μια ακόμα φορά η Αθήνα θα δώσει μια «μάχη πρωτοκόλλου» με ίδιους στόχους, αλλά λιγότερα μέσα. Η μόνη προσδοκία που μπορεί κανείς να έχει επί της ουσίας είναι «η ατζέντα της κρίσης», με δεδομένη τη συμβολική σημασία πλέον της Ελλάδας. Ίσως, κάποια κίνηση καλής θέλησης για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων να γίνει, αλλά φυσικά δεν περιμένει κανείς δραματικές κινήσεις πριν από τις Ευρωεκλογές, δεδομένης και της ενίσχυσης των αντι-ευρωπαϊκών δυνάμεων στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. Ίσως, η μόνη ρεαλιστική προσδοκία είναι ένα περισσότερο «χαλαρό» πλαίσιο αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της Προεδρίας, αλλά οι τελευταίοι γύροι διαπραγματεύσεων δεν αφήνουν να διαφανεί κάποια ελπίδα ούτε προς αυτή την κατεύθυνση. Γενικά, η Αθήνα θα καλοδεχτεί την ελπίδα κάποιων θετικών ειδήσεων, με τη βεβαιότητα του κόστους της Προεδρίας.

Άρθρο στην «Ελληνική Γνώμη on line», 17/01/2014

Σχολιάστε

Powered by Leader School. Leader Online.