hits counter

Οι μειώσεις στους μισθούς δεν είναι διαρθρωτικές αλλαγές

Οι μειώσεις στους μισθούς δεν είναι διαρθρωτικές αλλαγές

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό «FLASH» και στο δημοσιογράφο Κωστή Παρρά για την είσοδο των σοσιαλδημοκρατών στη γερμανική κυβέρνηση, τη Γαλλία και την πολιτική Ολάντ, για τις χώρες που βγαίνουν από το μνημόνιο και την ελληνική οικονομία, για τη βουλευτική αποζημίωση, για τη μετανάστευση και το Δουβλίνο ΙΙ, για το ΠΑΣΟΚ, για το σεξισμό στην πολιτική, για την ΕΡΤ και την κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια και για την έκθεση της Μαριλένας Κοππά για την άμυνα και ασφάλεια στην Ευρώπη

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Είναι δίπλα μου στο κεντρικό ραδιοθάλαμο του FLASH, κοντά μας, στη συντροφιά μας και την ευχαριστώ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου, η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, η κα Μαριλένα Κοππά.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Καλημέρα σας.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Καλημέρα κα Κοππά. Τι γίνεται με τη Γερμανία; Τη στήνουν, λέει, οι χώρες του νότου στον τοίχο, αλλά δεν το βλέπω εγώ αυτό. Εγώ βλέπω τη συνέχεια της λιτότητας καλά να κρατεί. Φοβάμαι ότι η είσοδος των Σοσιαλδημοκρατών στη νέα κυβέρνηση της Γερμανίας λίγο ως πολύ θα επαληθεύσει αυτό που λέμε για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ της Αμερικής, ότι μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατών οι διαφορές τους είναι κάτι ανάμεσα στην coca cola και την pepsi cola. Δεν ξέρω. Φοβούμαι πάρα πολύ.

Και φοβούμαι διότι είδαμε να επενδύουμε στον Φρανσουά Ολάν και να μην επιβεβαιώνει αυτές τις προσδοκίες που είχαν χτιστεί. Παλαιότερα είχαμε επενδύσει στο Νικολά Σαρκοζί, ούτε εκεί. Φαίνεται πως στη Γαλλία… αρχίζουν να δυσκολεύουν τα πράγματα. Νομίζω πως προσφάτως είχαμε μια υποτίμηση της γαλλικής προνομίας, από το άλφα τόνος πήγαμε στο άλφα σκέτο και χωρίς τη Γαλλία που προτιμά να πηγαίνει σε αυτό το ιδιωτικό αγκαζέ με τους Γερμανούς. Όσοι και να μαζευτούν από τους άλλους δεν βλέπω προκοπή.

Εσείς τι λέτε; Είμαι πολύ απαισιόδοξος; Έβαλα πολλά;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Νομίζω ρεαλιστής. Έτσι θα σας χαρακτήριζα. Ανοίξατε πολλά ζητήματα και θέλω να τα πάρω από την αρχή. Πρώτα απ’ όλα εγώ νομίζω ότι η είσοδος των Σοσιαλδημοκρατών στη γερμανική κυβέρνηση, σίγουρα θα αλλάξει το μείγμα πολιτικής στη Γερμανία. Η προηγούμενη συμμαχία με τους ακραίους φιλελεύθερους και τις τρομερές πιέσεις πάνω στην Ελλάδα, αυτό θα σταματήσει. Θα υπάρξει ένα μείγμα που θα έχει περισσότερο κοινωνική δικαιοσύνη. Θα υπάρχει κάποιο στοιχείο αναδιανομής στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις πολλές εκκρίσεις.

Η Γαλλία, όντως, είναι σε μεγάλη δυσκολία και η Γαλλία σταδιακά πέφτει στην ομάδα χωρών και θα πέσει τα επόμενα χρόνια, όπως δείχνουν όλες οι τάσεις, στην ομάδα χωρών με πρόβλημα. Δυστυχώς, ο ευρωπαϊκός νότος ακόμα δεν έχει βρει ένα κοινό βηματισμό. Δεν έχει καταφέρει να συνεννοηθεί.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μήπως λείπει η προσωπικότητα κα Κοππά, που θα ηγείτο μιας τέτοιας προσπάθειας;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Σίγουρα. Το έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη δε χρειάζεται εγώ να σας το πω, είναι σαφές, είναι αναγνωρισμένο από όλους και είναι γεγονός αυτό που λέτε, ότι παρ’ όλο που είναι από τη δική μου πολιτική οικογένεια, ο Φρανσουά Ολάν διέψευσε τις προσδοκίες οι οποίες είχαν καλλιεργηθεί όταν ανέβηκε στην εξουσία. Να σας θυμίσω μόνο το περίφημο και τελικά που έγινε περιβόητο σύμφωνο ανάπτυξης το οποίο είχε υποσχεθεί, το οποίο έμεινε μόνο η δήλωσή του η τότε. Δεν απέκτησε σε όλο αυτό το χρόνο κανένα μα κανένα περιεχόμενο ουσιαστικό.

Είναι λυπηρό και έχει σχέση, όπως είπαμε και με το θέμα της ηγεσίας, αλλά και με την επιθυμία, ειδικά των χωρών του νότου, να συντονίσουν το βηματισμό τους. Βέβαια δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Η Ελλάδα, όντως, είναι στην πιο δεινή θέση.

Στο τελευταίο EUROGROUP, Ιρλανδία και Ισπανία βγαίνουν από το μνημόνιο, ενώ εμείς συνεχίζουμε και παρά αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα που περιέγραψε ο συνάδελφός μου, στην ουσία αυτό που μένει είναι ένα αναλογιστικό μέγεθος, γιατί η καθημερινότητα των πολιτών δε βελτιώνεται. Οι άνθρωποι, δεν τους ενδιαφέρουν τα νούμερα, τους ενδιαφέρει η ζωή τους και βλέπουν ότι η ανεργία μεγαλώνει, ότι τα μαγαζιά κλείνουν και η ζωή συνεχίζει να είναι εξαιρετικά δύσκολη και είμαστε πάλι μπροστά σε ένα ενδεχόμενο νέων μέτρων.

Εγώ θα πω το εξής: αυτό το συμπέρασμα το οποίο βγάζω εγώ από το τελευταίο EUROGROUP, δεν είναι πίεση για νέα μέτρα, είναι πίεση ουσιαστικά για τις διαρθρωτικές αλλαγές που ποτέ δεν γίνανε σε αυτή τη χώρα, να προχωρήσουν πιο δυναμικά οι ιδιωτικοποιήσεις, να προχωρήσουν εκείνες οι αλλαγές πάταξης της φοροδιαφυγής, για παράδειγμα, που θα βελτιώσουν τα ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Αυτό που λέτε….

Μ. ΚΟΠΠΑ: Κανείς δε ζητάει νέα μέτρα. Και δε θέλω να είμαι συνήγορος της τρόικας, αλλά το πρόβλημά τους δεν είναι αυτό. Είναι ότι δεν έχουν γίνει οι αλλαγές, οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες έπρεπε να είχαν γίνει και θα είχαν ανακουφίσει πάρα πολύ τον Έλληνα πολίτη όλο το προηγούμενο διάστημα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Δύο ενστάσεις. Μάλλον μια ένσταση και μια σημείωση. Η ένσταση έχει να κάνει με το ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που σε αυτή τη χώρα γίνανε ήταν μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις ….

Μ. ΚΟΠΠΑ: Αυτές δεν είναι διαρθρωτικές αλλαγές.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Αυτό όμως το πακέτο έφερε το ΔΝΤ στο οποίο ΔΝΤ αυτή είναι η σημείωση, μας έβαλε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και υπέγραψε αυτό το μνημόνιο το οποίο μετά βγήκαν όλοι να το χαρακτηρίσουμε λάθος.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Διαδεχόμενοι την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Λάθος συνταγή, λάθος μνημόνιο και εμείς εφαρμόζουμε κα Κοππά με θρησκευτική ευλάβεια και με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Λουκά Παπαδήμο και με τον Αντώνη Σαμαρά, το λάθος. Μόνο ο Αντώνης Σαμαράκης λείπει από αυτό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Έχετε δίκιο σε αυτό. Κοιτάξτε. Το μνημόνιο δεν περιέχει μόνο περικοπές. Το μνημόνιο έχει ένα μεγάλο κομμάτι μεταρρυθμίσεων που καμία από τις κυβερνήσεις τις οποίες περιγράψατε, και σε αυτό συμφωνώ μαζί σας, δεν προχώρησαν.

Το θέμα της φοροδιαφυγής, το θέμα ότι τελικά οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι καταφέρνουν ακόμα και μέσα στην κρίση να γίνουν πλουσιότεροι.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μόνοι τους το καταφέρνουν αυτό;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Έχει γίνει ποτέ ουσιαστικά έλεγχος των μηχανισμών είσπραξης φόρων; Εσείς θεωρείτε ότι οι εφορίες συνεχίζουν να λειτουργούν με το σωστό τρόπο; Ακόμα δε γίνεται το μεγάλο πάρτι;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Αφού 55 εφοριακοί που κατηγορούνται για κακουργήματα οι υποθέσεις τους είναι στο ράφι και εξακολουθούν να παίρνουν αμείωτα τα χρήματά τους και μάλιστα αυξημένα σε σχέση με τους άλλους δημοσίους υπαλλήλους, διότι πάντα ήταν σε προνομιακή μοίρα οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών, ενώ έχουν κοπεί συντάξεις, μισθοί, τι να πω εγώ τώρα;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς αυτό λέω. Αλλά δεν μπορώ εγώ να σας απαντήσω. Ας απαντήσουν αυτοί οι οποίοι κυβέρνησαν, που ήταν στην κυβέρνηση και τα χειρίστηκαν αυτά τα θέματα.

Θέλω να πω ότι όσο δεν μπορούμε να πάμε πιο γρήγορα τις δίκες, να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή, εν πάση περιπτώσει αυτές οι φοβερές ξένες επενδύσεις να έρθουν κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα, να γίνουν άμεσα ξένες επενδύσεις, να γίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Καταλαβαίνετε ότι όσο δε μαζεύονται χρήματα από όλα αυτά, από έναν εξορθολογισμό του κράτους, φυσικά πάντα είναι ο εύκολος τρόπος οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, οι οποίοι πλέον έχουν φτάσει σε κάθε περίπτωση στα όρια της αντοχής τους. Τι να κόψεις;

Τώρα βλέπουμε ακόμα και όλη αυτή τη συζήτηση που γίνεται αυτές τις μέρες για την ενιαία σύνταξη στα 380 ευρώ. Το οποίο βέβαια εμένα με εκπλήσσει, διότι ο κ. Προβόπουλος το είχε ανακοινώσει από το προηγούμενο καλοκαίρι αυτό. Και όλοι ποιούσαν τη νήσσα τόσο καιρό. Και τώρα; Τώρα που έρχεται η ενιαία σύνταξη στα 384 ευρώ, τώρα όλοι εκπλήσσονται.

Θέλω να πω ότι δεν υπάρχουν σε αυτή τη χώρα αθώοι. Δυστυχώς.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Βλέπετε τώρα τι μου κάνετε κα Κοππά; Με ωθείτε προς το λαϊκισμό. Μια μόνιμη κατηγορία που απευθύνεται στο σινάφι μου και που εν πολλοίς την έχει δικαιολογήσει κιόλας, αλλά εγώ έχω πει πως δεν τρομάζω με τη χρήση λέξεων, η έννοια των οποίων έχει βαθιά ρίζα στη λέξη λαός. Άρα, λοιπόν, επειδή δε με αφορά το να με πει κάποιος λαϊκιστή, όταν ακούω, γιατί αυτό μου θυμίσατε, τα 360 που θα πάει, τα 500 παρά κάτι που παίρνει ένα νέο παιδί που δουλεύει σε όποια δουλειά όποτε δουλεύει και όπως πληρώνεται. Στην ιδιότυπη κατηγορία εργαζομένων στην οποία επιτρέψτε μου να πω ότι ανήκουν εργαζόμενοι του FLASH που εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, άρα δεν μπαίνουν και στο στατιστικό εφιαλτικό νούμερο των ανέργων. Δεν είμαστε εκεί, είμαστε αλλού εμείς.

Και αυτή την εβδομάδα, δεν ξέρω εάν έφτασε μέχρι τις Βρυξέλλες, ή το Στρασβούργο που περνάτε το μεγάλο κομμάτι της εβδομάδας σας και εσείς και ο κ. Παπανικολάου, ξανάγινε μια κουβέντα για τις βουλευτικές αποζημιώσεις.

Και ακούστηκε δήλωση βουλευτή της Ν.Δ. του κ. Τζαμτζή, ότι κάνουν το –δεν μπορώ να πω τη λέξη γιατί καραδοκεί το ΕΣΡ και δεν έχουμε και να το πληρώσουμε δηλαδή άμα μας βάλει πρόστιμο – … παξιμάδι με μισθούς 5.000 plus, την ώρα που ο άλλος πρέπει να μεγαλώσει παιδιά με 400, με 500, με 700 ευρώ.

Είμαι λαϊκιστής άμα το λέω και διάβασα και ένα άρθρο των καλών συναδέλφων της Καθημερινής ότι εάν συνεχίζουμε να χτυπάμε τον πολιτικό και την πολιτική και το κοινοβουλευτισμό, προσφέρουμε κακή υπηρεσία στον τόπο.

Τώρα να θυμηθώ εγώ ποιος έχει προσφέρει κακές υπηρεσίες στον τόπο κα Κοππά; Να θυμηθώ ότι δεν μπορούμε να λέμε τις 5.000 λίγα λεφτά; Εγώ καταλαβαίνω πρέπει να έχεις ένα γραφείο εδώ, ένα γραφείο εκεί, ένα γραφείο παραπέρα. Γιατί μπήκε κανείς στην πολιτική με κανένα πιστόλι στον κρόταφο; Τους υποχρέωσαν να μπουν; Δε βγαίνουν; Να μην το κάνουν το ρημάδι. Προσφορά στον τόπο έλεγαν οι παλιοί, ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου, ο Αβέρωφ πούλησε κομμάτι της περιουσίας του για να ξεχρεώσει το Ταμείο της Ν.Δ. Είναι έτσι κ. Παπανικολάου; Και το παρέδωσε χωρίς να χρωστάει τίποτα. Θέλετε να δούμε πού είναι τα ταμεία των κομμάτων τώρα; Τι να πω ο καημένος πρωί – πρωί;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Στην ένταση, επειδή παρακολούθησα την κουβέντα χθες στον κ. Παπαδάκη, νομίζω ότι ο κ. Τζαμτζής έκανε ένα λάθος και εκεί νομίζω ότι πρέπει να σταματήσουμε την αναφορά μας στον κ. Τζαμτζή.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Δεν είναι προσωπικό. Γιατί όλοι το ίδιο λένε, ότι είναι λαϊκισμός να λέμε για τα λεφτά. Να μην λέμε. Άλλα είναι σοβαρά θέματα, σαφώς.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Υπάρχει ένα θέμα ουσίας.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μπορεί να μου πει κάποιος ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα και εγώ τώρα με αυτή την κουβέντα πετάω και τη μπάλα στην εξέδρα, αλλά έχω να παρατηρήσω ότι η μπάλα αρνείται να πάει στην εξέδρα και ό,τι και να πει ο Κωστής Παρράς, ή ο οποιοσδήποτε από εμάς που μετέχουμε του δημοσίου διαλόγου, η μπάλα θα μείνει στη σέντρα.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Μου επιτρέπετε να κάνω ένα σχόλιο πάνω σε αυτό;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Παρακαλώ.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Οι βουλευτές πρέπει κι αυτοί να επωμιστούν το βάρος που τους αναλογεί, όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες μπροστά στην κρίση. Αυτό είναι αυτονόητο. Από την άλλη, πάντα έχω στο μυαλό μου το εξής: τι είδους βουλευτές θέλουμε; Θέλουμε βουλευτές οι οποίοι είναι ανεξάρτητοι ή θέλουμε βουλευτές που χρειάζονται ένα χορηγό για να έχουν τα δύο γραφεία;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Γιατί όταν αμείβονταν καλά δεν είχαν χορηγίες, ούτε μίζες;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Τι θέλω να πω. Όταν βάλαμε, θυμάστε εκείνη την περίοδο που ήταν το ασυμβίβαστο.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Αυτό ήθελα να πω κι εγώ. Ήταν λάθος το ασυμβίβαστο.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ήταν τεράστιο λάθος.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Κι ευτυχώς που σταμάτησε.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Δυστυχώς μας αρέσει, δεν μας αρέσει. Δικαστικοί, βουλευτές, πρέπει να είναι ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Εγώ δεν είμαι υπέρ του ασυμβίβαστου. Να δουλεύουν. Άκουσα να κατηγορείται από το ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Υγείας ο κ. Γεωργιάδης ότι ξεκλέβει, λέει, χρόνο από τα υπουργικά του καθήκοντα και πηγαίνει στο γνωστό κανάλι και κάνει τηλεπωλήσεις βιβλίων. Απάντησε ο κ. Γεωργιάδης ότι αυτές είναι παλιές εκπομπές, έχουν και το (Ε) πάνω δεξιά στην οθόνη.
Δεν ξέρω εάν είναι έτσι, ή εάν είναι αλλιώς, εάν πάντως, επειδή τον θεωρώ εργατικό και υπερδραστήριο, δε συμφωνώ με όλα όσα λέει και όσα κάνει, αλλά είναι τουλάχιστον εργατικός.
Εάν προλαβαίνει και πηγαίνει και βγάζει και μεροκάματο, δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί του. Με τους τεμπέληδες και τους ανεπάγγελτους έχω πρόβλημα εγώ.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ο Υπουργός δεν είναι να βγάλει το μεροκάματο. Ο Υπουργός έχει δουλειά και μάλιστα full time.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Κυρία Κοππά δε θα τον μέμφομαι γι’ αυτό την ώρα που έχω το πρότυπο του υπουργού που έπαιρνε μίζες. Έχω διαλέξει με ποιον θα είμαι.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα σε αυτά τα δύο; Αυτές είναι οι επιλογές μας;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Δυστυχώς.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Όχι. Είναι άδικη η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ ανεξάρτητα από την αισθητική που παράγει, αν θέλετε, το θέμα αυτής της εκπομπής, αλλά ο καθένας επιλέγει την αισθητική του και επιλέγει τον τρόπο που θέλει.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Σωστό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Αλλά λογικό είναι, νομίζω τουλάχιστον, ένας υπουργός να έχει full επάγγελμα, εφόσον όμως ο κ. Γεωργιάδης έχει απαντήσει, δεν υπάρχει θέμα.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Και ειδικά στον τομέα που είναι ο κ. Γεωργιάδης.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς. Αλλά απάντησε ο άνθρωπος ο οπότε θεωρούμε ότι η απάντησή του είναι ειλικρινής.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και στο άλλο απάντησε, αλλά δεν με έπεισε, δεν ξέρω εάν έχετε σχόλιο, ότι να μην του κλέβουν τη δόξα, γιατί αυτό το οποίο κάνει ο ίδιος και αναφερόταν στις απολύσεις, δεν μπορεί να αποδίδεται στην τρόικα. Βεβαίως όταν έπεσε κράξιμο, γιατί κράξιμο έπεσε, ανασκεύασε λέγοντας ότι χρησιμοποίησε τη λέξη δόξα, σαν να λέμε ευθύνη.

Εγώ έχω να πω επειδή είναι άνθρωπος μορφωμένος, που αγαπάει την ελληνική γλώσσα και την υπερασπίζεται, είναι άλλη η λέξη δόξα και άλλη η λέξη ευθύνη, μην τα μπερδεύει κανείς.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Είπαμε ότι ο καθένας επιλέγει τον τρόπο που θα σταθεί μπροστά σε αυτή τη δύσκολη εποχή.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να σας πάω λίγο στα ευρωπαϊκά, να σας βγάλω από τη δυσκολία των κρίσεων επί προσώπων που μάλιστα δεν είναι και παρόντα.

Κύριε Παπανικολάου, είχαμε άλλη μια τραγωδία στη θαλάσσια περιοχή έξω από την Αιτωλοακαρνανία, χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, μεταξύ των οποίων και παιδιά, λαθρομετανάστες. Το γνωστό story με ένα πλαστικό πήγαιναν σε ένα ταξίδι για να κερδίσουν το αύριο, να κερδίσουν το μέλλον και βρέθηκαν να χάνουν τη ζωή τους.

Και διαβάζω εδώ στα ρεπορτάζ των καλών συναδέλφων, πάλι μια κουβέντα για εκείνο το περιβόητο Δουβλίνο και ότι πρέπει να καταργηθεί και ναι και μα και του. Γιατί να συμφωνήσουν στην κατάργησή του οι Βορειοευρωπαίοι που δε θέλουν κανέναν να διαβαίνει το κατώφλι τους και κλείνοντας τα σύνορα της Ελλάδος μετατρέπουν τη χώρα μας σε αποθήκη ψυχών; Γιατί; Θα μας δώσουν πάλι λίγα μπικικίνια και θα προχωρήσει η ιστορία.

Μπορεί να ανατραπεί το Δουβλίνο; Και πώς;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Το Δουβλίνο είναι ένας άδικος μηχανισμός για να καταλαβαίνουν όσοι μας παρακολουθούν, είναι ο μηχανισμός ο οποίος προϋποθέτει ένα αίτημα ασύλου για υπηκόους τρίτων χωρών που φτάνουν στην Ευρώπη και αυτό το αίτημα να γίνεται στην πρώτη χώρα εισόδημα. Απλά λέω ότι εάν κάποιος μπει στην Ελλάδα, φύγει, πάει σε μια άλλη χώρα, στη Γερμανία και ζητήσει εκεί άσυλο, ο Γερμανός θα τον εντοπίσει ότι μπήκε από την Ελλάδα με συγκεκριμένους μηχανισμούς που υπάρχουν, κάποια στιγμή αν θέλετε μπορούμε να το αναλύσουμε, να το πω απλά, εντοπίζονται όσοι φτάνουν σε ευρωπαϊκά σύνορα και στην Ελλάδα. Μπαίνουν σε μια ευρωπαϊκή βάση δεδομένων, οπότε εάν όταν κάποιος θα φτάσει στη Γερμανία και θα τον ελέγξουν, θα του πάρουν τα αποτυπώματα κλπ., θα δούνε ότι έχει μπει από την Ελλάδα. Αυτός με αυτό το μηχανισμό πρέπει να γυρίσει στην Ελλάδα, να υποβάλει εδώ το αίτημα. Εάν απορριφθεί το αίτημα, που σε πολλές περιπτώσεις αυτό συμβαίνει, δεν μπορεί εύκολα να επιστραφεί στη χώρα προέλευσης γιατί οι χώρες αυτές δεν συνεργάζονται για πολλούς και διαφόρους λόγους. Άρα εδώ υπάρχει ένα αδιέξοδο. Δεν είναι το πρόβλημα όμως μόνο το Δουβλίνο. Το πρόβλημα είναι η δίκαιη κατανομή της ευθύνης και η δίκαιη κατανομή των βαρών σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το μεταναστευτικό ζήτημα.

Σήμερα, η γειτονιά μας βρίσκεται σε αναστάτωση. Δεν μπορεί οι χώρες του νότου να υποδέχονται όλες τις ροές των μεταναστών για λογαριασμό ολόκληρης της Ευρώπης. Υπάρχει απάντηση σε αυτό. Κι αυτό είναι ένας εσωτερικός μηχανισμός μετεγκατάστασης μεταναστών, από το ένα κράτος μέλος στα υπόλοιπα.

Με απλά λόγια όσοι φτάνουν στη Λαμπετούζα, στην Ιταλία που εκεί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, ή όσοι φτάνουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, να μπορούν να βρούνε μια καλύτερη ευκαιρία και καλύτερες προϋποθέσεις, γιατί κι εμείς εδώ έχουμε ξεπεράσει τα όριά μας, σε κάποιες άλλες χώρες για να τους υποδεχτούν σε συνεργασία με την Ελλάδα.

Μπορεί να γίνει αυτό; Μπορεί να γίνει. Υπάρχει πρόταση. Αυτό που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση και τόλμη για να υιοθετηθεί. Θυμάστε ένα μήνα πριν είχαμε την τραγωδία στη Λαμπετούζα. Και τότε είχαμε κάποιες ανακοινώσεις, είπαμε ότι θα κάνουμε και μια ομάδα εργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα μέτρα που πρέπει να αναδειχθούν, υπήρχε και μια χρηματοδότηση.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Πήγε ο κ. Σαμαράς στη Μάλτα, στη Ρώμη, συζήτησε με τον Μαλτέζο και τον Ιταλό Πρωθυπουργό.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Δυστυχώς η Ευρώπη δείχνει ατολμία. Είναι ευρωπαϊκό το ζήτημα και είχαμε μέχρι σήμερα ένα σημαντικό επιχείρημα, ξέρετε στην Ελλάδα, γιατί φτάνουν τώρα πλέον πάλι; Γιατί βλέπουμε τραγωδίες στη θάλασσα; Και μέχρι σήμερα δεν είχαν χαθεί ζωές. Τώρα πλέον χάνονται και ζωές.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Είχαν χαθεί και παλαιότερα. Νομίζω με την ιστορία έξω από την Ιταλία που μάλιστα κατηγορήθηκαν οι …..

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Δεν ήταν στην Ελλάδα. Υπήρξαν κάποια περιστατικά που δεν ήταν σε εθνικά χωρικά ύδατα. Πλέον βλέπουμε ότι έχουμε τραγωδίες και ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό, είναι γιατί πλέον έκλεισαν οι άλλες δίοδοι, κυρίως στον Έβρο και αυτό είναι μια πολύ σημαντική προσπάθεια που έκανε η ελληνική πολιτεία και ο αρμόδιος υπουργός ο κ. Δένδιας το προηγούμενο διάστημα. Και πράγματι εκεί εκμηδενίστηκαν οι ροές, γιατί ξέρετε όλοι από τη Βόρειο Αφρική μπορούσαν να φτάσουν στην Τουρκία χωρίς βίζα, γιατί έχουν απελευθέρωση εκεί και με φθηνές πτήσεις έφταναν στη Βόρειο Τουρκία χωρίς κανένα πρόβλημα και πέρναγαν στον Έβρο με μεγάλη ευκολία 400 – 500 την ημέρα, ήταν ένα χρόνο πριν αυτοί που πέρναγαν.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Εκεί έχουμε μια πρόοδο, αλλά δεν έχουμε από τα νησιά.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Γενικά, η φύλαξη των συνόρων έχει βελτιωθεί. Άρα και πάλι η Ελλάδα λέει στους Ευρωπαίους, εμείς κάναμε το καθήκον μας, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε στα σύνορα, βοηθήσετε και με τους μηχανισμούς που έχουμε και τις δυνάμεις τις ευρωπαϊκές, τη FRONTEX, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για το Άσυλο κλπ. Πρέπει όμως να κάνουμε δίκαιη κατανομή των βαρών. Αυτό δεν συμβαίνει μέχρι σήμερα και πρέπει να γίνει αν θέλουμε να μη χαθούν άλλες ζωές.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Κυρία Κοππά, πόσο μπορεί αυτό που είπε ο κ. Παπανικολάου δίκαιη κατανομή βαρών να συμβεί; Έτσι μου έρχεται στο μυαλό ότι μόνο εάν δημιουργηθεί αντίστοιχο πρόβλημα, αυτών των χωρών της Μέσης Ανατολής, οι λαοί των οποίων είναι υπό διωγμό και φεύγουν, δραπετεύουν από μια πολύ κακή κατάσταση πολέμου, πολλές φορές, να έρθουν προς την Ευρώπη και ειδικότερα σε ένα καλύτερο αύριο, να αρχίσει να γίνεται κάτι παρόμοιο με τους Εσκιμώους και να έχουν το Ρέκιαβικ κατά παράφραση του Δουβλίνου που θα τους δημιουργήσει και εκεί μια αντίστοιχη ιστορία.
Οι Γερμανοί δεν έχουν ένα τέτοιο θέμα που έχουμε εμείς. Οι Δανοί δεν το έχουν. Οι Ιρλανδοί δεν το έχουν και δεν θα το καταλάβουν ποτέ. Τους ενοχλεί κάποιοι οι οποίοι είναι και λίγο πιο μελαμψοί, να φτάσουν εκεί έξω από το κατώφλι τους και να ζητούν κι αυτοί ένα καλύτερο αύριο. Και σου λέει θα δώσουμε στην Ελλάδα και στην Ιταλία κάποια λεφτά παραπάνω δήθεν για το θέμα της ασφάλειας των συνόρων κλπ. Αυτοί θα πάρουν τα λεφτά που έχουν κι ανάγκη από λεφτά και θα το βουλώσουν και πάμε παρακάτω.

Τα λέω λίγο ωμά, αλλά νομίζω ότι κάπως έτσι είναι.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Αρχικά συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Παπανικολάου και την ανάλυση την οποία κάνει. Χρειάζεται μια δίκαιη κατανομή βαρών. Νομίζω πια το θέμα έχει φύγει από την Ελλάδα αποκλειστικά, όπως ήταν πριν, η οποία ήταν η πύλη για το 90% των μεταναστών που μπαίνανε στην Ένωση. Με τα γεγονότα της αραβικής άνοιξης, σε εισαγωγικά της άνοιξης, βαρύς χειμώνας είναι, και τη μεταφορά των ανθρώπων από τη Βόρεια Αφρική, όλος ο ευρωπαϊκός νότος κατάλαβε ότι είναι ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο θα κλιμακωθεί το επόμενο διάστημα.

Δεν είμαστε, λοιπόν, μόνοι μας. Τουλάχιστον έχουμε αυτή τη φορά, μετά από πολύ καιρό, συμμάχους. Και σε αυτό το θέμα δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε έναν κοινό βηματισμό και να μπορέσουμε να πιέσουμε ουσιαστικά.

Το θέμα της δίκαιης κατανομής, δηλαδή του Δουβλίνου ΙΙ είναι το κεντρικό και δεν το συζητώ. Πέραν όμως από αυτό, υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί στους οποίους μπορούμε ίσως να πιέσουμε και δεν είναι απλά να δοθούν κάποιοι πόροι. Είναι να ενισχυθεί η FRONTEX. Δηλαδή αυτός ο οργανισμός προστασίας των συνόρων, των θαλασσίων συνόρων. Έχει δώσει αποτελέσματα, πρέπει να οργανωθεί, να γίνει πιο αποτελεσματικός, να έχει μεγαλύτερη εμβέλεια σε όλη τη Μεσόγειο που για μας είναι σημαντικό.

Και επίσης αυτό επειδή οι αριθμοί προβλέπονται να μεγαλώνουν και από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, αλλά και από τη Μέση Ανατολή, αυτή να ενισχυθεί με άλλες αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να γίνει ένας συντονισμός δράσεων.

Τα εργαλεία, όχι μόνο τα χρηματοδοτικά, αλλά και τα εργαλεία σε επίπεδο θεσμών και διαδικασιών υπάρχουν. Χρειάζεται σημαντική πίεση ώστε να ενεργοποιηθούν και παράλληλα φυσικά και δεν το μειώνω καθόλου, μια συστηματική προσπάθεια για αλλαγή του Δουβλίνου ΙΙ. Αλλά η Ένωση έχει τα εργαλεία. Το θέμα είναι να κινηθούν οι μηχανισμοί με το σωστό τρόπο και σωστή κατεύθυνση και εκεί έχουμε ευθύνη, όπως και όλος ο νότος να βρούμε τον κοινό μας βηματισμό.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Να δώσω ένα παράδειγμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσμοθετήσει πρόγραμμα επανεγκατάστασης υπηκόων τρίτων χωρών από τις τρίτες χώρες στην Ευρώπη. Λέει δηλαδή για ανθρωπιστικούς λόγους, για να ενισχύσει την εξωτερική τους πολιτική ένα κομμάτι από όσους η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών ορίζει ότι είναι απάτριδες και πρέπει να βρουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους, να αναλάβει με συγκεκριμένα κίνητρα στα κράτη μέλη να τους επανεγκαταστήσει με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις.

Δηλαδή παίρνει κάποιους η Αμερική, κάποιος ο Καναδάς, κάποιους η Αυστραλία που εκεί διακρίνονται προς την κατεύθυνση αυτή και κάποιους η Ευρώπη που δεν είναι μεγάλα τα νούμερα, είναι περίπου 7.000, 8.000, 10.000 το χρόνο.

Ενώ κάνει αυτό και είναι κάτι που πρέπει να κάνει, αρνείται τον υπήκοο, για παράδειγμα, του Αφγανιστάν που βρίσκεται στην Ελλάδα να τον πάρει από την Ελλάδα και να τον πάει στη Σουηδία. Προτιμάει να τον πάρει από το Αφγανιστάν και να τον πάει στη Σουηδία, αλλά από την Ελλάδα στη Σουηδία δεν τον πάει, γιατί δε θέλει εντός της Ένωσης να εγκαταστήσει αυτό το πρόβλημα το οποίο σας περιέγραψα. Είναι έτοιμη αυτή η πρόταση.

Είχαν δεσμευτεί, βέβαια, να τη φέρουν από το 2012. Δεν τη φέρανε. Προς αυτή την κατεύθυνση πιέζουμε τώρα και πάλι νομίζω η ελληνική προεδρία μπορεί να αναδείξει το θέμα αυτό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Κύριε Παπανικολάου, πριν σας αποχαιρετίσω, γιατί έτσι έχουμε συμφωνήσει, γιατί έχετε ανειλημμένες υποχρεώσεις, θα με συντροφεύσει μέχρι το τέλος της εκπομπής η κα Κοππά, ήθελα να σας ρωτήσω, μήπως όλα αυτά δε γίνονται επειδή κρίσιμα πρόσωπα που παίρνουν αποφάσεις στην Ευρώπη, όταν είναι να πάρουν τις αποφάσεις, προτιμούν να πάνε για σκι;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ο κύριος αυτός που έκανε αυτή τη δήλωση, ο κ. Βάιζερ, ευτυχώς είναι μειοψηφία σε εκείνους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους που κάνουν …..

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Θα ρωτήσω εγώ, είναι;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Ναι είναι και νομίζω ότι η κα Κοππά μπορεί να το ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μήπως ο κ. Βάιζερ το λέει αλλά πολλοί το σκέφτονται και απλώς δεν το λένε; Είναι λιγότερο άκομψοι;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Η πλειοψηφία – έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ – των Ευρωπαίων αξιωματούχων την περίοδο αυτή αντιλαμβάνονται και αναγνωρίζουν πλήρως τις θυσίες των Ελλήνων και τη σοβαρή προσπάθεια, τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια που είναι σε εξέλιξη.

Οι άνθρωποι που κάνουν τέτοιες δηλώσεις, πράγματι προκαλούν το κοινό αίσθημα. Νομίζω ότι πολλοί απ’ όσους λαμβάνουν αποφάσεις τα τελευταία χρόνια, δεν έχουν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τα θέματα της κρίσης και της οικονομίας είναι το πρώτο, αλλά το μεταναστευτικό είναι το αμέσως σοβαρό ζήτημα που κι εκεί δυστυχώς φαίνεται η ατολμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δείξει πραγματικά αλληλεγγύη και πραγματική συνεργασία με όρους, επαναλαμβάνω, της δίκαιης κατανομής των βαρών.

Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Αυτή όμως είναι η Ευρώπη που πρέπει να οραματιστούμε. Αν αυτά δεν τα έχουμε ως προτεραιότητες, τότε πράγματι πρέπει όλοι να κάνουμε αυτοκριτική.
Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Θέλω να σας ευχαριστήσω. Να σας ευχηθώ καλή επιτυχία αν αποφασίσετε, όπως νωρίτερα συζητήσαμε, να είστε υποψήφιος στις εκλογές για το Δήμο Γλυφάδας.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Να είστε καλά.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να πάμε σε ένα τραγούδι και επιστρέφοντας θα ρωτήσω την κα Κοππά αν τελικά εμείς οι Έλληνες βρισκόμαστε ανάμεσα στους σκιέρ και τους αγρονόμους.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και ρώτησα για τους σκιέρ και τους αγρονόμους. Για όσους δεν κατάλαβαν, εννοώ τον κ. Βάιζερ από τη μια, που δηλώνει σκιέρ μέσω της δήλωσής του και τον κ. Ντάισελμπλουμ ο οποίος είναι οι σπουδές πάνω στο αγρονομικό δίκαιο, αν δεν κάνω λάθος.

Και επειδή και οι δύο ήταν έτσι λίγο προκλητικοί, λίγο περίεργοι στην εκφορά των απόψεών τους μέσω των δηλώσεων, να μου πεις πρώτη φορά; Τι γίνεται; Πού θα πάει αυτή η ιστορία; Έχουν αρχίσει και λένε κάποιοι πως ό,τι και να κάνουμε, ακόμη και εάν δεν είναι λογιστικό το πρωτογενές πλεόνασμα, να είναι πραγματικό, ακόμη κι αν κάνουν περί διαρθρωτικών αλλαγών που είπατε ότι δεν το έχουμε κάνει και οι υπόλοιποι εμείς να ελεγχόμαστε, ότι ό,τι και να κάνουμε τώρα που μας έχουν μαντρωμένους δε θέλουν με καμία κυβέρνηση, με κανένα τρόπο να μας αφήσουν να ξεφύγουμε, να μείνουμε στην παγίδα τους.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Δεν ξέρω εάν είναι έτσι. Είναι σίγουρο ότι οι δηλώσεις ήταν απίστευτα προκλητικές κα συχνά έχουμε, όχι όσο παλιότερα, όχι όσο στην αρχή της κρίσης, που πραγματικά η απαξιωτική συμπεριφορά ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά έχουμε τέτοιες συμπεριφορές ακόμα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και δεν είναι μόνο των θεσμικών παραγόντων ξέρετε και των Ευρωπαίων ηγετών και υπαλλήλων και οτιδήποτε. Είναι και της κοινής γνώμης. Δεν ξέρω πόσο το εισπράττετε ζώντας στο εξωτερικό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Βεβαίως. Αφού αναπαράγεται. Δείτε μόνο τα γερμανικά.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Πήγε φίλος μου να παίξει σε ένα σκακιστικό διεθνές τουρνουά στην Πράγα και τον ρώτησε ο Ολλανδός σκακιστής «από την Ελλάδα; Και πού βρήκες λεφτά να φτάσεις μέχρι εδώ»;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Μα, έτσι είναι. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Δυστυχώς, η κοινή γνώμη έχει επηρεαστεί από όλη αυτή την προπαγάνδα για το τεμπέλη νότο, για τους ανίκανους Έλληνες, τους άχρηστους, τους διεφθαρμένους. Όταν αυτό περνάει …

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Τώρα έβαλε και λίγο το χεράκι του ο Γιώργος Παπανδρέου, που περιδιάβαινε την Ευρώπη και τα έλεγε αυτά. Σας κακοκαρδίζω γιατί ξέρω ότι τον αγαπάτε, αλλά …

Μ. ΚΟΠΠΑ: Εγώ νομίζω ότι ο Γιώργος Παπανδρέου προσπάθησε να πει την πραγματικότητα. Είχαν γίνει πολλά λάθη.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μα το λες αυτό, γιατί οι άλλοι ήταν έτοιμοι να ψάξουν έναν τρόπο να σε στήσουν στη γωνία.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Μα, δεν είναι αυτό. Δεν ήταν δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου αυτή η οποία ήταν η καθοριστική. Ήταν ουσιαστικά τα ίδια τα στοιχεία, της ελληνικής οικονομίας.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Γιατί κα Κοππά δεν πειράζανε στοιχεία οι άλλες χώρες, οι άλλες κυβερνήσεις; Μόνο εμείς πειράξαμε; Δεν αυτοκαρφώθηκαν όμως.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Δεν ήταν αυτό. Καμία χώρα δεν έφτασε στη δική μας κατάσταση απόλυτης διάλυσης και σε μια τελείως πλήρη ανεξέλεγκτη κλιμάκωση του χρέους και του ελλείμματος. Δηλαδή το θέμα δεν είναι να βάλουμε τη σκόνη μας κάτω από το χαλί. Το θέμα είναι να μη φτάσουμε εκεί. Δυστυχώς και το λέω ειλικρινά, και ξέρετε …

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να την τινάζαμε τη σκόνη από το χαλί, αλλά δε χρειαζόταν να το λέμε.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Μα, δεν είναι αυτό. Τα ξέρανε. Αυτό ήταν η δήλωση; Το θέμα είναι ότι κάναμε τη χώρα μας να είναι ο τελευταίος, να είναι ο ουραγός, για να χρησιμοποιήσω ποδοσφαιρική ορολογία, σε όλη την Ευρώπη. Δηλαδή με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και δε θα βγάλω καμία εκτός, φτάσαμε να έχουμε στα χέρια μας μια βόμβα η οποία έσκασε το 2009.

Όλοι μέχρι τότε λειτουργούσαμε σαν εκείνη την ταινία, εάν τη θυμάστε την παλιά οι τεμπέληδες στην εύφορη κοιλάδα, που όλα διαλύονταν και όλοι ζούσανε στο παράδεισό μας.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Αυτό είναι αλήθεια.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Έτσι ζήσαμε. Για μένα το θέμα δεν είναι αν έγινε εκείνη η δήλωση, αλλά γιατί εμείς όλα τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν, γιατί δε θα κατηγορήσω σε αυτό το ΚΚΕ, για παράδειγμα. Γιατί η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια συσσώρευαν χρόνια, υπόσχονταν παραδείσους χωρίς κανένα αντάλλαγμα για να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση. Εκεί είναι η ουσία κατ’ εμέ.

Υπάρχει πρόβλημα. Πώς κατάφερε η Ιρλανδία και η Ισπανία και βγήκαν από το μνημόνιο και εμείς δεν καταφέραμε; Θα μου πείτε ξεκίνησαν από καλύτερο σημείο από εμάς. Σαφώς.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Νομίζω ότι είχαν κι άλλο πρόγραμμα. Οι Ιρλανδοί τουλάχιστον είχαν άλλο πρόγραμμα.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Είχαν μόνο τον τραπεζικό τομέα. Οι Ισπανοί όμως που είχαν αντίστοιχα θέματα, όπως την τεράστια ανεργία, το ένα υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα και όλα αυτά, είναι άλλο μέγεθος και είναι μια χώρα που παράγει. Ήμουν πρόσφατα σε ένα συνέδριο του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ισπανίας. Δεν μπορείτε να φανταστείτε το επίπεδο της παραγωγικότητας, της προσπάθειας για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση.

Είναι μια χώρα πρώτα απ’ όλα που παράγει, που έχει βιομηχανία, που έχει παραγωγή. Εμείς δυστυχώς με τις λάθος επιλογές των προηγούμενων χρόνων, αγροτική παραγωγή δεν έχουμε. Ακόμη και τα κρεμμυδάκια τα εισάγουμε από την Αίγυπτο, δεν έχουμε βαριά βιομηχανία.
Η μόνη βαριά μας βιομηχανία, αν μπορώ να το πω, είναι ο τουρισμός μας. Κι ακόμη κι εκεί έχω την αίσθηση, επειδή προέρχομαι από την Κέρκυρα, από ένα τουριστικό νησί, ότι δε γίνεται η προσπάθεια η οποία θα μπορούσε να είχε γίνει. Πια ο τουρίστας δε θέλει κρασί, θάλασσα και το αγόρι μου. Θέλει κάτι άλλο.

Ο καθένας πρέπει να επενδύσει στα δυνατά του στοιχεία και δεν το κάνει.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Είναι μη συγκρίσιμα τα μεγέθη. Εδώ εμείς γκρινιάζουμε για τους μισθούς των βουλευτών, στην Ισπανία γκρινιάζουν για το μισθό του Μέσι. Είναι τελείως διαφορετικές οι καταστάσεις.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Σωστό, σωστό.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να πάμε λίγο στα πασοκικά και θα ξαναγυρίσουμε στα ευρωπαϊκά, γιατί υπάρχει μια σοβαρή δική σας έκθεση που συζητείται λίαν συντόμως. Διαβάζω εδώ, νομίζω η Ελευθεροτυπία το έχει, «τορπίλη του Βαγγέλη στο Γιώργο. Η Τζάκρη και ο Σηφουνάκης ήταν τα καρφιά του Γιώργου στον Βαγγέλη». Τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ, που διάβαζα τις προάλλες ένα σχόλιο στο διαδίκτυο, ότι η κατάσταση περιγράφεται περίπου από τη γνωστή εκείνη, το γνωστό σλόγκαν «ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα».

Μ. ΚΟΠΠΑ: Η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι εύκολη. Και δεν είναι εύκολη, γιατί αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει το διακριτό του στίγμα. Οι βουλευτές αυτοί κατέβηκαν με συγκεκριμένη ατζέντα στις εκλογές και αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ έχει σφιχταγκαλιαστεί με τη Ν.Δ. Η δε προγραμματική συμφωνία δεν επιτρέπει καμία ειδοποιό διαφορά, ούτε μια χροιά σε σημαντικά θέματα. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μα, αυτό δεν υποτίθεται ότι έγινε για να ληφθεί από τις δύο ευρωπαϊκής λογικής παρατάξεις η ευθύνη που απαιτούσε απαντήσεις και λύσεις σε ένα αδιέξοδο της χώρας; Γι’ αυτό δεν έγινε;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Το να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, για να βγει η χώρα από την κρίση, είναι σαφώς το μείζον.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Τι εννοείτε εθνικής σωτηρίας; Να έμπαιναν και άλλες δυνάμεις; Αυτό δεν ισχύει. Οι άλλοι δεν μπαίνουν. Τι να κάνουμε;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Τα δύο αυτά κόμματα, τα ευρωπαϊκά, συντάχθηκαν για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της χώρας.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Για να κάνουν τη δουλειά, να το πω έτσι. Έγινε η δουλειά; Τελείωσε;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Φυσικά δεν τελείωσε. Αυτό όμως τι σημαίνει; Μάλλον αυτό τι δε σημαίνει; Δε σημαίνει ότι αυτά τα δύο κόμματα έπρεπε να ταυτιστούν. Αυτή τη στιγμή για την κοινή γνώμη. Και ένα μεγάλο μέρος της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς υπάρχει μια τέτοια ταύτιση των θέσεων του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ., που δεν επιτρέπει καθόλου στο ΠΑΣΟΚ να έχει ένα διακριτό στίγμα στην κοινωνία.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Ούτε στη Ν.Δ. όμως το επιτρέπει. Δηλαδή είναι κοινή η μοίρα της ταύτισης αυτής.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Βάσει ποιας ατζέντας κινούμαστε;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Μπορείτε να μου πείτε ένα θέμα για να γίνει πιο κατανοητό; Πού εσείς δεχόμενοι την εθνική αποστολή των δύο παρατάξεων που συγκυβερνούν για να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο, να κάνουν τη δουλειά, όπως λέω έτσι απλά εγώ λαϊκά, θα έπρεπε να διακρίνεται το στίγμα τους; Ένα παράδειγμα. Φαντάζομαι δεν εννοείτε να είναι μέσα στην κυβέρνηση και να κάνουν αντιπολίτευση.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Όχι σε καμία περίπτωση. Όχι βέβαια. Αλλά να μπορεί, θεωρώ η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ και θα αναφερθώ στο παράδειγμα που θέλετε, η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ στέρησε από το ΠΑΣΟΚ ένα περιθώριο, μια απόσταση αναπνοής που θα του έδινε τη δυνατότητα σε μια αυθύπαρκτη παρουσία στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Φεύγει η ΔΗΜΑΡ και σφιχταγκαλιάζονται τα δύο κόμματα. Αυτό για το ΠΑΣΟΚ και τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ δεν είναι δείγμα υγείας και αυτό παρατηρείται και νομίζω ότι αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Επιτρέψτε μου κα Κοππά, γιατί η χρήση της λέξεως σφιχταγκάλιασμα, εκτός από το ότι δημιουργεί όλο αυτό που είπατε, σε ό,τι αφορά τον κόσμο, αλλά αυτό καθ’ εαυτό το ΠΑΣΟΚ, είναι επώδυνη και για τον Αντώνη Σαμαρά. Φαντάζεστε να τον σφιχταγκαλιάζει ο Βαγγέλης Βενιζέλος; Δηλαδή; Για πείτε μου;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Να σας πω εμένα τι μου έκανε εντύπωση πρόσφατα. Όταν μπήκαν τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ, εγώ αντιλαμβάνομαι ότι έπρεπε κάποια στιγμή η κατάσταση να βρει μια κατάληξη. Απλώς εμένα που προέρχομαι από το Σοσιαλδημοκρατικό χώρο, μου προξενεί αλγεινή εντύπωση μια ορθή και αναγκαία μεταρρύθμιση να λύνεται με αυταρχικό τρόπο και μου προκαλεί ακόμη, αν θέλετε, πιο αλγεινή εντύπωση, όταν το δικό μου το κόμμα βγαίνει με πιο σκληρή ανακοίνωση απ’ ό,τι βγήκε ο κ. Κεδίκογλου, υπερασπιζόμενοι το νόμο και την τάξη.

Ο κ. Κεδίκογλου ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Ξέρετε πόσους μήνες ήταν σε κατάληψη το δημόσιο κτίριο του Ραδιομεγάρου; Πέντε.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ναι, αλλά ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Πόσο κανονικό είναι αυτό;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Το κανονικό είναι ότι ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Εγώ ας πούμε, μπορώ να κάνω κατάληψη δουλεύοντας στον ιδιωτικό τομέα, αν το αφεντικό μου με απολύσει;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας λάθος ενέργειας της κυβέρνησης, όπως ήταν να κλείσει το διακόπτη της ΕΡΤ. Όταν μια αναγκαία μεταρρύθμιση, γιατί όλοι συμφωνούμε ότι στην ΕΡΤ χρειαζόταν μια μεγάλη μεταρρύθμιση, όταν αυτή η αναγκαία μεταρρύθμιση ξεκινάει με αυτά ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να μου πείτε αυτό το περίφημο εν λειτουργία, δεν ….

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ξεκινάει με αυταρχικό τρόπο, είναι δυστυχώς αναπόδραστο ότι θα καταλήξει με αυταρχικό τρόπο.

Εν πάση περιπτώσει εγώ επειδή ειλικρινά είμαι μια μεταρρυθμίστρια απελπισμένη, ευρωπαϊστρια και μεταρρυθμίστρια απελπισμένη, το να καταλήγει μια μεταρρύθμιση να γίνεται, να είναι το τελευταίο επεισόδιο με την είσοδο των ΜΑΤ, λυπάμαι, εγώ δε χαίρομαι, δε νιώθω περήφανη για την κυβέρνηση και τη χώρα. Αυτό και τίποτε άλλο.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Θεωρώ ότι εκ του περισσού θα σας ρωτήσω, θεωρώ περίπου δεδομένη την απάντηση. Δεν θα είχατε ανέβει στο κάγκελο εάν ήσασταν εδώ.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ο καθ’ ης επιλέγει τον τρόπο που πολιτεύεται εντός και εκτός της Βουλής. Είναι σαφές. Ο καθένας επιλέγει την εικόνα του.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Πήγα λίγο πλάγια να σας βάλω σε αυτή τη συζήτηση που έχει γίνει, γιατί σας αφορά περί σεξιστικών αντιθέσεων κλπ., ως γυναίκα, ευρωπαϊστρια, σοσιαλίστρια. Θέλω να ακούσω την άποψή σας.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ο καθένας επιλέγει τον τρόπο που πολιτεύεται. Άντρας ή γυναίκα. Αλλά αν η κα Τζάκρη φοράει Louboutin, αν η κα Μακρή ανεβαίνει στα κάγκελα, αν πρέπει να υπάρχουν και όλη αυτή η συζήτηση με τη ….

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και για τον κ. Χατζηγάκη που είχε ανέβει στα τρακτέρ, τα σχόλια δεν θεωρήθηκαν επιθέσεις κατά των ανδρών.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Αναφερθήκατε μόνο στις δύο κυρίες στην ΕΡΤ. Εγώ θα αναφερθώ στην κα Τζάκρη που προέρχεται από το δικό μου κόμμα. Οι επιθέσεις που δέχτηκε για τα παπούτσια, είναι άθλιες, είναι ντροπή και είναι κατάντια. Γιατί στην αδυναμία να σταθεί απέναντι κανείς στην κριτική μιας βουλευτού που δεν ψήφισε επικαλούμενη λόγους συνείδησης και να σταθούμε σε αυτό και να δούμε αν έχει ουσία, συζητάμε πράγματα που για κανέναν ποτέ άνδρα συνάδελφο δε θα συζητούσαμε.
Το θεωρώ άθλιο. Είναι μια άθλια συζήτηση, όπως άθλιες είναι και όλες οι αιχμές κατά της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Διαφωνώ κάθετα με τον τρόπο που έχει επιλέξει να ασκεί την πολιτική. Κάθετα. Αλλά τα σχόλια τα οποία έχουν γίνει σε όλο αυτό το διάστημα απέναντί της είναι πραγματικά μια κοινοβουλευτική ντροπή.

Ας μπούμε στην ουσία, ας αντιμετωπίσουμε τις γυναίκες ως πολιτικούς και όχι ως …..
Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Το νόμισμα έχει δύο όψεις όμως. Δηλαδή εάν κανείς συμμεριστεί την κριτική σας και πει ότι τα σχόλια αυτά – και εγώ προσωπικά τη συμμερίζομαι σπεύδω να πω, για να μη θεωρηθεί ότι με διακρίνει μια χρυσή ουδετερότητα – εάν αυτά είναι άθλια, εγώ θα πω ότι είναι άθλιο και σε δημόσιο διάλογο δια της τηλεοπτικής οθόνης ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ να αναρωτιέται εάν ζουν οι γονείς του πρωθυπουργού και να βγάζει το συμπέρασμα ότι δε θα είναι και καθόλου περήφανοι για τα λεφτά που ξόδεψαν για να τον στείλουν στο Χάρβαρντ.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Συμφωνώ. Σε αυτό συμφωνώ. Εννοείται.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Θέλω να πω ότι έχει χαλάσει εντελώς το κλίμα και η τελευταία συζήτηση επί προτάσεως μομφής στη Βουλή ανέδειξε ένα χάλι και μισό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Εσάς σας ικανοποίησε κ. Παρρά; Ακριβώς. Συμφωνώ απόλυτα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Τι να με ικανοποιήσει; Ότι ο ένας εκπαιδεύεται στο Τέξας για να μονομαχήσει στο Ελ Πάσο και ο άλλος είπε ότι κοιτάω από την άλλη μεριά γιατί θα βάλω τα γέλια άμα σε κοιτάω.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Συμφωνείτε ότι ήταν από τις χειρότερες συζητήσεις που είχαμε στη Βουλή;

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και επειδή η δική μου επαγγελματική εμπειρία ανάγεται από την κάλυψη των συζητήσεων ανάμεσα στον Ανδρέα Παπανδρέου και στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, πρόλαβα και λίγο Παπανδρέου – Κωνσταντίνο Καραμανλή, υπήρχαν και τότε φωνές, να θυμίσω δύο πρόσωπα του δικούς σας χώρου, τον Αγαμέμνονα Κουτσόγιωργα και τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο που χαρακτηριζόταν για ένα πολύ σκληρό κοινοβουλευτικό –και όχι μόνο- λόγο. Μπορούσε να βρει περιπτώσεις στην άλλη παράταξη, όπως του Ελευθέριου Καλογιάννη που έβαλε την κάλπη στον ώμο και έτρεχε στους διαδρόμους της Βουλής. Έχουμε ζήσει τέτοιες καταστάσεις, για να μην αθωώνουμε το παρελθόν, αλλά θα έλεγα ότι διεκδικεί από τις πρωτιές σε αυτό το είδος χαμηλού επιπέδου η πρόσφατη συζήτηση.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Έχετε απόλυτο δίκιο. Ήταν δηλαδή μια θλιβερή εικόνα. Θλιβερή εικόνα απ’ όλες τις μεριές, για να είμαστε δίκαιοι. Αλλά αυτή είναι η Βουλή που έχουμε σήμερα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Είναι απόδειξη ότι παίρνουν λιγότερα λεφτά; Γιατί αυτό γράφει η Καθημερινή. Ότι άμα γίνεται κριτική στα λεφτά των βουλευτών, πρέπει να αποφασίσουμε τι Βουλή θέλουμε, μήπως δε θα ασχολούνται πια οι σοβαροί και θα ασχολούνται οι λιγότερο σοβαροί. Εγώ νομίζω ότι η σοβαρότητα δεν πάει με τα λεφτά, αλλά τέλος πάντων.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Η σοβαρότητα δεν πάει με τα λεφτά και συμφωνώ μαζί σας. Απλώς για να μη λιθοβολούμε μόνο τους πολιτικούς και να λέμε τι χάλι, δυστυχώς η κάθε κοινωνία έχει τους πολιτικούς που τους αξίζουν, ή τουλάχιστον η κοινωνία τους επιλέγει. Ας βρουν να αναδείξουν τους σωστούς και αυτούς οι οποίοι την εκφράζουν με ένα καλύτερο τρόπο.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Αυτό είναι πολύ σωστό.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Δυστυχώς κι αυτό είναι το θλιβερό, γιατί έτσι γίνεται ο δημόσιος διάλογος.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και έχει να κάνει με το ότι μια κοινωνία που είναι πάρα – πάρα πολύ χαμηλά τα στάνταρτ της, είναι μια κοινωνία η οποία νοσεί. Επομένως τα παιδιά της σε καμία των περιπτώσεων, εγώ θα πω και για τη δημοσιογραφία, θα πω για τους γιατρούς, για τους δικηγόρους.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Μα, το ίδιο είναι.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Για όλους. Δεν μπορεί να είναι άγγελοι σε μια κατάσταση που θυμίζει κόλαση.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Θα πάμε σε ένα τραγούδι και όταν επιστρέψουμε θα πούμε για την έκθεση που αφορά τις προοπτικές, σε ό,τι αφορά τα πολύ σημαντικά θέματα της άμυνας και της ασφάλειας, μια έκθεση που έχει συντάξει η κα Κοππά, η οποία θα είναι και η εισηγήτρια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι μια έκθεση που αφορά και την Ελλάδα, για τους λόγους που θα μας πει η ίδια σε λίγο και που θα συζητηθεί το Δεκέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και την έκθεση για τις προοπτικές άμυνας και ασφάλειας και την οποία θα εισηγηθείτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στη συνέχεια, αν τα ξέρω καλά και τα λέω καλά, θα πάει σε επίπεδο Συνόδου Κορυφής το Νοέμβριο;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Το Δεκέμβριο. Το Δεκέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, θα συζητηθεί μετά από πολλά χρόνια, το ζήτημα της άμυνας και της ασφάλειας. Ξέρετε ότι τα τελευταία χρόνια το μόνο θέμα στις Συνόδους Κορυφής ήταν η οικονομική κρίση και η τελευταία συζήτηση για θέματα ευρωπαϊκής άμυνας και ασφάλειας έγινε το 2008.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Απειλείται η Ευρώπη, έτσι για να μας καταλαβαίνει ο κόσμος, ούτως ώστε να πρέπει να κοιτάξει τα της άμυνάς της; Και από τι απειλείται;

Μ. ΚΟΠΠΑ: Έχουν πολλαπλασιαστεί οι απειλές και έχουν πολλαπλασιαστεί από μη κρατικούς δρώντες. Δηλαδή, το οργανωμένο έγκλημα, η τρομοκρατία, οι επιθέσεις στο κυβερνών χώρο. Πριν μερικά χρόνια κατέρρευσε όλο το πληροφοριακό σύστημα της Εσθονίας από επίθεση που δέχτηκε από τη Ρωσία.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Έγινε επίθεση σε βάρος μιας χώρας μέλους ….

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς. Οι συνέπειες από την κλιματική αλλαγή. Μεγάλες κλιματικές αλλαγές. Σαν αυτό που είδαμε στις Φιλιππίνες. Αν κάτι αντίστοιχο συμβεί στην Ευρώπη, καταλαβαίνετε ότι είναι ένα θέμα ασφάλειας. Δεν είναι η ασφάλεια με την παλιά παραδοσιακή έννοια ότι θα προελάσει κάποιος με τα τανκς. Αλλά η ασφάλεια πια έχει αποκτήσει έναν πολύ διαφορετικό χαρακτήρα.

Αν πληγούν οι δορυφόροι, για παράδειγμα, και σταματήσουν όλες οι επικοινωνίες με τα κινητά, με όλα. Είναι όλα δηλαδή με τα ραντάρ. Καταλαβαίνετε τι θα σημαίνει αυτό για τα αεροπλάνα, για παράδειγμα, ή για τις επικοινωνίες.

Χρειάζεται νέα μέσα η άμυνα τώρα και χρειάζεται η Ευρώπη να αποφασίσει εάν θέλει να είναι πάροχος ασφάλειας για τους πολίτες της και στη γειτονιά της με όλα αυτά που συμβαίνουν στον αραβικό κόσμο, τις συνέπειες τις οποίες τις συζητήσαμε στο προηγούμενο τμήμα της συζήτησης. Ή αν θέλει απλώς να παραμείνει μια μεγάλη αγορά;

Μερικοί λένε ότι αρκεί το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ πρώτα απ’ όλα είναι μια συμμαχία, στρατιωτική συμμαχία, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πολλά εργαλεία. Έχει και το κόμμα της Ανθρωπιστικής Βοήθειας, έχει και το κομμάτι των πολιτικών ανάπτυξης και μπορεί λοιπόν να είναι παρούσα σε διάφορα επιχειρησιακά μέτωπα, με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Στο ΝΑΤΟ επίσης είναι κυρίως η Αμερική, ο βασικός μας εταίρος των ευρωπαϊκών χωρών, η οποία το τελευταίο διάστημα μεταθέτει το ενδιαφέρον της προς το νοτιοειρηνικό. Στην Κίνα, στην Κορέα, όπου εκεί έχουμε μια κούρσα πυρηνικών όπλων, όπου εκεί υπάρχουν άλλα θέματα ασφαλείας για τις ΗΠΑ. Και ακούμε και το ΝΑΤΟ, σε μια πρόσφατη συζήτηση ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, είπε ότι η Ευρώπη πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της.

Ακόμα και στο ΝΑΤΟ αν μπούμε, τα 22 από τα 28 κράτη μέλη της Ένωσης είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Άρα μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους που θα επιλέξουν ποιο καπέλο θα χρησιμοποιήσουν, ανάλογα με την επιχείρηση την οποία θέλουν να κάνουν. Για την Ελλάδα αυτό έχει μεγάλη σημασία. Πρώτον γιατί αφορά τα εξωτερικά. Είμαστε στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Άρα η προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης αφορούν την Ελλάδα.

Μας αφορά η θαλάσσια πολιτική που είναι η νέα διάσταση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, που προσπαθώ να προβάλω κιόλας και στην έκθεση. Οι ασφάλειες στις θαλάσσιες μεταφορές είναι ένα κεντρικό θέμα και μάλιστα είναι μέσα στις προτεραιότητες της ελληνικής προεδρίας το επόμενο εξάμηνο.
Το θέμα ακόμα και της προστασίας των θαλασσινών ζωνών. Κι αυτό αφορά την Ελλάδα. Η ενεργειακή ασφάλεια. Τώρα που αρχίζουν όλες οι έρευνες για τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο, η ασφάλεια των αγωγών και της μεταφοράς είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό θέμα και αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Σας αναφέρω εν τάχει θέματα που είναι μεγάλου ελληνικού ενδιαφέροντος. Πάντως νομίζω ότι είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει, δυστυχώς γιατί είμαστε σε μια περίοδο που λόγω οικονομικής κρίσης είμαστε σε όλη την Ευρώπη σε μείωση των προϋπολογισμών για την άμυνα και ορθώς, και άρα πρέπει με λιγότερους πόρους να πετύχουμε περισσότερα. Και πώς; Με μεγαλύτερο συντονισμό, με μεγαλύτερη συνεργασία και με έναν εξορθολογισμό του τρόπου που διαχειριζόμαστε όλα αυτά τα πολύπλοκα θέματα και τις πολλαπλασιαζόμενες απειλές για την Ευρώπη.

Δεν είναι πολυτέλεια αυτή η συζήτηση, γιατί αφορά την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών, των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Πρέπει να γίνει και κάποτε ξέρετε εγώ που προέρχομαι από την αριστερά και από το σοσιαλιστικό χώρο, ήταν θέματα η άμυνα και η ασφάλεια που λέγαμε ότι δεν είναι για μας, είναι για τη δεξιά.

Εγώ δε νομίζω ότι η άμυνα και η ασφάλεια είναι θέμα των στρατοκρατών ή των στρατιωτικών. Είναι θέμα όλων μας. Όλοι έχουμε συμφέρον να μιλήσουμε και να συζητήσουμε γι’ αυτό και εν πάση περιπτώσει και στη χώρα μας δεν πρέπει να νιώθουμε ενοχές επειδή συζητάμε για άμυνα και ασφάλεια. Είναι ένας σημαντικός πυλώνας στον οποίο η χώρα μας, ακριβώς επειδή είναι μια χώρα που έχει θέματα ασφαλείας ανοιχτά πολλά, έχει νόημα να είμαστε παρόντες και να είμαστε στη συζήτηση ενεργά και με άποψη.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Έχω δύο ερωτήσεις που θέλω να προλάβω να τις κάνω. Θέλω να εκμεταλλευτώ την ιδιότητα της καθηγήτριας πανεπιστημίου στο Πάντειο και να σας ρωτήσω πώς είδατε όλη αυτή την ιστορία με τα πανεπιστήμια τα κλειστά; 10 εβδομάδες, 2,5 μήνες. Παιδιά δε γράφτηκαν, παιδιά χάνουν το εξάμηνο, παιδιά δεν έδωσαν το Σεπτέμβριο εξεταστική. Το Πάντειο δεν το είχε, το είχε όμως το Καποδιστριακό, το Μετσόβιο.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Τα οποία είναι τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στη χώρα. Είναι μια πολύ δύσκολη συζήτηση και είναι δύσκολη τόσο από πλευράς της κυβέρνησης, όσο και από πλευράς των πρυτανικών αρχών, γιατί αφορά ένα διοικητικό προσωπικό που δε είναι πλεονάζον σε όλες τις σχολές.

Είναι δύσκολο να τοποθετηθώ. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη να προχωρήσει η μεταρρύθμιση. Τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα και δεν μπορούν να είναι όμηροι, όπως συχνά οι πολίτες που δε φταίνε σε τίποτα είναι όμηροι τέτοιων κινήσεων και τέτοιων κινητοποιήσεων, αλλά αναρωτιέμαι εάν εξαντλήθηκαν όλα τα περιθώρια διαλόγου από όλες τις μεριές.

Τα θέματα του διοικητικού προσωπικού των πανεπιστημίων, επειδή τα έζησα πολύ και ως πανεπιστημιακός, είναι ένα θέμα πολύ δύσκολο, πάρα πολύ ευαίσθητο, πολύ κεντρικό στην λειτουργία του. Αντιλαμβάνομαι τις προσπάθειες και από μεριάς της κυβέρνησης, αλλά είναι δύσκολο να πάρω μια θέση καθαρή πάνω σε αυτό, αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία αντιμετώπισης ενός τέτοιου θέματος.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και με μια φράση, πώς είδατε τη δήλωση της Αντιπρυτάνεως του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ότι μπορούν οι συνάδελφοί μου, πρώην εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, να συνεχίσουν να εκπέμπουν, να κάνουν αντιιπρόγραμμα απεργιακό πρόγραμμά τους μέσα από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αναβιώνοντας και το «Ράδιο εδώ Πολυτεχνείο», γιατί κάποιοι σημειολογούν και πάνω σε αυτό.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Είναι γεγονός ότι οι συνάδελφοί σας έχουν κάνει μια μεγάλη προσπάθεια και ένα μεγάλο αγώνα. Εγώ αντιλαμβάνομαι αυτό που είπατε πριν ότι δεν μπορείς επί 5 χρόνια να καταλαμβάνεις ένα δημόσιο κτήριο. Είναι βέβαια γεγονός, κι αυτό το επιβεβαίωσε και ο εισαγγελέας, όταν μπήκε μέσα στην ΕΡΤ, ότι δεν υπήρχαν καταστροφές.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Και δεν περίμενα να υπάρξουν. Τα παιδιά αυτά ξέρουν πολύ καλά να διαφυλάσσουν την περιουσία.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς. Απέδωσαν τη δημόσια περιουσία στο ακέραιο, χωρίς καμία ζημιά και βλάβη.
Από την άλλη, πρόκειται για ανθρώπους που γνωρίζετε κι εσείς πάρα πολύ καλά σε τι οικονομική πίεση και σε τι αδιέξοδο επαγγελματικό είναι. Θα συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Ένα πανεπιστήμιο μπορεί να το κάνει αυτό, στα πλαίσια της αυτονομίας, της ακαδημαϊκής ελευθερίας και αυτονομίας. Και απλώς θέλω να πω ότι παρά την πίστη μου και το συζητήσαμε και πριν ότι έπρεπε να γίνουν αλλαγές στην ΕΡΤ, αντιλαμβάνομαι και συμπάσχω πολύ με αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δίνουν αυτό τον αγώνα για οικονομική επιβίωση.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Εγώ δεν αντιλαμβάνομαι απλώς, αρνήθηκα ως έχων το δικαίωμα, να υποβάλω και τα χαρτιά μου για τη νέα Δημόσια Τηλεόραση, γιατί ακριβώς υπήρχαν συνάδελφοι που έχασαν τη δουλειά τους. Άρα εμπράκτως έχω αποδείξει την άποψή μου, αλλά διαφωνώ κάθετα, το είπα και στο σχόλιό μου στην αρχή της εκπομπής, με όλους αυτούς που θέλουν να νοθεύσουν, να περιπλέξουν, να σηματοδοτήσουν και να μπλέξουν μηνύματα διαφορετικών αγώνων.

Δεν έχει καμία δουλειά η ιστορία του Πολυτεχνείου με το δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στην πρώην ΕΡΤ, των συναδέλφων μου.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Σίγουρα.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Ο κάθε αγώνας είναι ανεξάρτητος. Όποιοι επιχειρούν να μπλέξουν τα σύρματα, απλώς χάνουν το δίκιο τους. Αυτή είναι η γνώμη μου και είναι κάθετη.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Σε αυτό συμφωνώ απολύτως. Απλώς αυτό που είπε η κα Μοροπούλου, ανεξάρτητα τι κριτική μπορεί να έχω πάνω σε αυτό, έχει δικαίωμα να το κάνει. Είναι μια κίνηση που επιλέγει.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Χωρίς να χρησιμοποιήσει, λέει, τις υποδομές του, αν θυμάμαι καλά, του Πολυτεχνείου.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Βεβαίως. Πάντως υπάρχει το δικαίωμα. Δεν είναι κάτι το οποίο κινείται εκτός των πλαισίων του νόμου.

Κ. ΠΑΡΡΑΣ: Να σας ευχαριστήσω θερμότατα που ήσασταν εδώ και είπαμε πολλά για μια ατζέντα που είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Κουβεντιάσαμε, χωρίς να κουτσομπολέψουμε.

Κυρίες και κύριοι να είστε καλά όλες και όλοι.

Μ. ΚΟΠΠΑ: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Powered by Leader School. Leader Online.