hits counter

Γεφυρώνοντας το κενό. Από τη νόμιμη διαμονή στην ιδιότητα του πολίτη

Ομιλία σε εκδήλωση του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών με τίτλο «Γεφυρώνοντας το κενό. Από τη νόμιμη διαμονή στην ιδιότητα του πολίτη»

Από την ομιλία στη Βουλή του Γιώργου Παπανδρέου τον Αύγουστο του 2005, ξεκίνησε μια διαδικασία αντιμετώπισης προβλημάτων που χρόνιζαν σχετικά με το μεταναστευτικό. Πέντε χρόνια αργότερα, και με αρκετές υποχωρήσεις σχετικά με το περιεχόμενο της τότε υπόσχεσης, οδηγηθήκαμε στο Ν.3838/2010. Και μιλάμε για υποχωρήσεις, δεδομένου ότι στην ομιλία του ο Γιώργος Παπανδρέου μιλούσε για τρία χρόνια στο σχολείο ως προϋπόθεση απονομής ιθαγένειας. Αυτό μετατράπηκε σε εξαετή φοίτηση. Και αυτή δεν ήταν η μόνη μας υποχώρηση.

Ο νόμος αυτός έχει στην ουσία του ακυρωθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, που θεώρησε αντισυνταγματική την πρόβλεψη αυτόματης χορήγησης ιθαγένειας σε αλλοδαπό λόγω γέννησης στην Ελλάδα και φοίτησής του σε Ελληνικό σχολείο, καθώς επίσης και τη συμμετοχή των αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές. Η στάση της δικαιοσύνης δεν αφήνει περιθώρια συζήτησης και ήταν συντριπτική ενάντια στο Ν. 3838/2010.

Το επταμελές Δ” Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ” αριθμόν 350/2011 απόφασή του τάχθηκε:
α) με σχετική πλειοψηφία (6 ψήφους υπέρ και 1 κατά) κατά της αντισυνταγματικότητας της αυτόματης απονομής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς είτε λόγω γέννησης στην Ελλάδα είτε λόγω 6ετούς φοίτησης σε Ελληνικό σχολείο
β) με απόλυτη πλειοψηφία (7 ψήφους υπέρ) είχε ταχθεί υπέρ της αντισυνταγματικότητας της συμμετοχής αλλοδαπών στις Δημοτικές Εκλογές 2010

Είχαμε τότε την υποχρεωτική παραπομπή της υπόθεσης στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 02.12.2011, όπου επιβεβαιώθηκε η αρχική ετυμηγορία. Όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα με τη χορήγηση ιθαγένειας, η Ολομέλεια έκρινε κατά πλειοψηφία ότι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές έχουν μόνο Έλληνες πολίτες.

Όσον αφορά τη διαδικασία της απονομής ιθαγένειας, η Ολομέλεια έκρινε ότι στη διαδικασία χορήγησης ιθαγένειας πρέπει να εξετάζεται εξατομικευμένα αν υπάρχουν πραγματικοί δεσμοί του αλλοδαπού, που υποβάλλει την αίτηση πολιτογράφησης, με το ελληνικό έθνος. Αντίθετα, η μειοψηφία έκρινε ότι η πενταετής μόνιμη και νόμιμη διαμονή σε συνδυασμό με την 6ετή φοίτηση στο ελληνικό σχολείο αποτελούν στοιχεία επαρκή για να δικαιολογήσουν ένα πραγματικό και νομικό δεσμό του αλλοδαπού με την Ελλάδα και κατά συνέπεια τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας. Και γίνεται ιδιαίτερη μνεία στο δίκαιο του αίματος.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, αντέδρασε σε αυτή την τελευταία απόφαση, ιδιαίτερα όσον αφορά την απονομή ιθαγένειας, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του σχετικά με την «εντολή» της κυβέρνησης για το «πάγωμα» της χορήγησης ιθαγένειας και επισημαίνοντας ότι οι δήμοι και οι αποκεντρωμένες διοικήσεις «οφείλουν να εφαρμόσουν τον ισχύοντα νόμο περί ιθαγένειας μέχρι αυτός να τροποποιηθεί ή να αντικατασταθεί από άλλη ρύθμιση», προειδοποιώντας, ταυτόχρονα, ότι «κάθε απόκλιση θα ήταν παράνομη ή και αξιόποινη» και πως η εγκύκλιος δεν απαλλάσσει από την ευθύνη. Έναντι άλλου σχολιασμού της ελληνικής δικαιοσύνης, πρέπει όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας νηφάλιους και αριστερούς να συνταχθούμε πολιτικά με το Συνήγορο του Πολίτη.

Και αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το νόμο Ραγκούση είχε υπερψηφίσει το σύνολο της ελληνικής αριστεράς, αν και με επιφυλάξεις, ακριβώς επειδή δε θεωρήθηκε αρκετά τολμηρός. Πολλοί από τους τότε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν αυτό το νόμο είναι σήμερα επίσης διασκορπισμένοι στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και της ΔΗΜΑΡ. Και όσοι από εμάς θεωρούν ότι υπάρχει πραγματικά μια αριστερή παράταξη, είμαστε χαρούμενοι ότι υπάρχει ακόμα ένα σημείο συνάντησης όλων αυτών των κομμάτων.

Ήδη από το 2005, οι λίγοι εντός του ΠΑΣΟΚ που ταχθήκαμε υπέρ της πρότασης Παπανδρέου είχαμε το εξής σκεπτικό. Πρώτον, στην Ελλάδα είχαμε πλέον μια γενιά μετανάστευσης (25 χρόνια), χωρίς μεταναστευτική πολιτική. Το 2001, με βάση το νόμο 2910, έλαβαν προσωρινή άδεια διαμονής 351.000 αλλοδαποί. Με το νόμο 3386 η κυβέρνηση Καραμανλή-Παυλόπουλου ισχυριζόταν ότι νομιμοποιούσε 180.000 άτομα, χωρίς όμως να δίνει στη δημοσιότητα αναλυτικά επεξεργασμένα στοιχεία. Ο αριθμός ήταν εξαιρετικά μικρός. Ο λόγος είναι ότι η κυβέρνηση έβαζε αυστηρές προϋποθέσεις και προθεσμίες που καθιστούσαν δύσκολη τη νομιμοποίηση.

Τελικά, κάναμε μια απλή παρατήρηση: στην Ελλάδα δεν υπήρχαν νόμιμοι μετανάστες: υπήρχαν και υπάρχουν πρώην παράνομοι και νομιμοποιημένοι, με κάθε άνδρα, παιδί και γυναίκα, ανεξάρτητα εάν έχουν γεννηθεί στη χώρα μας ή εάν έχουν ζήσει εδώ για 10 ή 20 χρόνια, να είναι όμηροι ενσήμων και παραβόλων. Και αυτό είναι άδικο. Τόσο απλά. Και είναι ακόμα περισσότερο άδικο στην κρίση, όταν αυτός ο πληθυσμός κινδυνεύει να γίνει παράνομος. Επισημαίναμε τότε ότι υπήρχε ανάγκη για μια νέα προσέγγιση του μεταναστευτικού φαινομένου στην Ελλάδα, τη στιγμή που μιλούσαμε για το 10% του πληθυσμού. Η ίδια ανάγκη υπάρχει και τώρα. Για κάποιους από εμάς αυτό ήταν και είναι αυτονόητο, αλλά όχι για όλους. Ένα μεγάλο μέρος του τότε ΠΑΣΟΚ δεν πίστευε και δεν πίστεψε στο πνεύμα, το μήνυμα και το στόχο του νόμου Ραγκούση.

Τα ίδια πρόσωπα που υπερασπίστηκαν τότε το νόμο Ραγκούση το έκαναν και πρόσφατα. Η εισηγήτρια του κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ, Θεοδώρα Τζάκρη, είπε ότι καμία νομοθετική πρωτοβουλία δεν μπορεί να αναληφθεί χωρίς τη συμφωνία όλων των κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση. Και η εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, ανέφερε ότι «ο δεσμός των νόμιμων μεταναστών που ζουν πολλά χρόνια στη χώρα και των παιδιών τους με την Ελλάδα είναι ένα πραγματικό γεγονός το οποίο η πολιτεία δεν πρέπει να παραβλέπει». Εάν αυτή είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να περιμένουμε κάποιες συνέπειες. Εάν αυτές αποτελούν απλές διαπιστώσεις, τότε για κάποιους από εμάς αυτό δεν είναι αρκετό. Γιατί στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολλοί που διολισθαίνουν σε άλλες ατραπούς, έχουν άλλες φιλοδοξίες, άλλες στρατηγικές και μάλλον άλλες αξίες. Και δεν είναι καθόλου σαφές ποια είναι η κυρίαρχη τάση.

Και υπό αυτό το πρίσμα, η δουλειά του Πρωθυπουργού μας ήταν σχετικά εύκολη. Ο κ. Σαμαράς είναι αποφασισμένος να αγνοήσει τους κυβερνητικούς του εταίρους όσο και το Συνήγορο του Πολίτη, προκειμένου να εκπληρώσει την προεκλογική ρητορική περί «ανακατάληψης πόλεων» και να ανταγωνιστεί σε πατριωτισμό τα περισσότερο ακραία στοιχεία της παράταξής του. Έδωσε άμεσα εντολή στον Υπουργό Εσωτερικών Ευριπίδη Στυλιανίδη να ερευνάται πλέον, μεταξύ άλλων, αν όποιος αιτείται ιθαγένειας έχει δεσμό με το Ελληνικό Έθνος, όπως το δικαστήριο συγκεκριμένα απαιτεί. Φυσικά, για κάποιους από εμάς τελικά σημασία δεν έχει τι θα κάνει ο κ. Σαμαράς, αλλά τι θα κάνει το δικό τους κόμμα.

Όσοι τότε στηρίξαμε και για την ακρίβεια ηγηθήκαμε της προσπάθειας που κατάληξε στο νόμο Ραγκούση, είτε είμαστε ακόμα στο ΠΑΣΟΚ είτε όχι, πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι το δικαστήριο πήρε μια ερμηνευτική θέση η οποία είναι βαθιά πολιτική. Πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι η ακύρωση του νόμου Ραγκούση είναι μια μάχη που θα χαθεί πριν δοθεί. Και αυτό είναι απλά θλιβερό.

Σχολιάστε

Powered by Leader School. Leader Online.