hits counter

Μπορεί η κεντροαριστερά;

Μπορεί η κεντροαριστερά;

Ο κεντροαριστερός χώρος δεν είναι καθόλου κεντροαριστερός αν λειτουργεί ως σοσιαλδημοκρατική τάση μιας ολοένα και λιγότερο πολυσυλλεκτικής Νέας Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει τίποτα κεντροαριστερό στην κατάργηση των φοροαπαλλαγών για το παιδί, όπως άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα κεντροαριστερό στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Δεν υπάρχει τίποτα το κεντροαριστερό στο κλείσιμο του ΕΟΠΥ και στο γεγονός ότι κάποιος πρέπει, κατά κανόνα, να πληρώσει ένα δεκάρικο (Ευρώ, όχι δραχμές), για να πάρει μια συνταγή για τα φάρμακά του. Αλλά μπορεί να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να βάλει κανείς λίγο νερό στο κρασί του. Δεν μπορεί;

Εάν κάποιος επιλέξει, ήπια, ψύχραιμα, να ακολουθήσει μια «μέση οδό», ανάμεσα στο ρεαλισμό και στις ιδεολογικές του αναφορές, για να «διασώσει την πατρίδα», αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί ένας πολιτικός φορέας να γίνεται «συμπλήρωμα» ενός Υπουργικού Συμβουλίου: παρακολουθώντας να σβήνεται ο νόμος Ραγκούση για την απόδοση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μεταναστών, ή την κατάργηση του Νόμου Κατσέλη, για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Σφυρίζοντας αδιάφορα στην κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου.

Και εάν ακόμα μπορεί, πετυχαίνοντας κάποιες «εποικοδομητικές τροποποιήσεις», σε κάποια ούτως ή άλλως αναπόφευκτα, ελέω Τρόικας, μέτρα, δεν μπορεί να κάθεται και να ευαγγελίζεται ότι αποτελεί ένα φορέα μεταρρύθμισης, κλείνοντας μια κρατική ΕΡΤ για να δημιουργήσει μια μικρή ΝΕΡΙΤ, το ίδιο κρατική. Δεν μπορεί να παρακολουθεί έναν Υπουργό Εργασίας να χαρίζει τα options αγοράς τραπεζικών μετοχών των ασφαλιστικών ταμείων, που είναι ιδιώτες στη χασούρα και δημόσιο στα κέρδη. Δεν μπορεί να βλέπει να έρχεται τροπολογία στη Βουλή, ζητώντας να χαριστούν αναδρομικά φόροι σε offshore κατόχους ακινήτων, για αναπτυξιακούς λόγους βεβαίως-βεβαίως, αλλά να σφυρίζουμε αδιάφορα. Το ότι αποσύρθηκε, δε μειώνει την ντροπή.

Και εάν το μπορεί, για το καλό της πατρίδας, μια Δημοκρατική Παράταξη, δεν μπορεί να μην απαιτεί την παραίτηση ενός Υπουργού Δημόσιας Τάξης, που μιλά ρατσιστικά για δεύτερης διαλογής μετανάστες και έναν απίθανο Υπουργό Ναυτιλίας, που παρακολουθεί μια ανθρώπινη τραγωδία με πρώτο μέλημα να καλύψει τα νώτα του και να αποφύγει τις ευθύνες του, χωρίς να ζητά παραιτήσεις ή, ακόμα, να παραιτηθεί.

Και εάν μπορεί να τα κάνει και να τ” ανέχεται όλα αυτά και ακόμα περισσότερα μια «δημοκρατική παράταξη», «κεντροαριστερή», που διεκδικεί και μονοπώλιο Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας και ανησυχεί, πολύ ανησυχεί, ότι θα χάσει το μονοπώλιο, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Και οι λέξεις χωρίς νόημα μένουν ένα άδειο κέλυφος, όπως άλλωστε τα «κινήματα» χωρίς ανθρώπους, τα κόμματα χωρίς ψηφοφόρους και οι πολιτικοί χωρίς να είναι σίγουροι ποιον τελικά εκπροσωπούν. Με ή χωρίς σταυρό, τελικά δεν μπορεί, «η κεντροαριστερά», όλα αυτά, σαν έννοια, να τα χωρέσει. Μπορεί;

Άρθρο στο «egiakoumis», 22/02/2014

Σχολιάστε

Powered by Leader School. Leader Online.